Cyfrowe projektowanie uśmiechu, znane jako Digital Smile Design lub DSD, pomaga zaplanować zmianę wyglądu zębów jeszcze przed rozpoczęciem leczenia. Lekarz łączy fotografie, nagrania, skan uzębienia i wyniki badania, a następnie tworzy wizualizację przyszłego uśmiechu. Pacjent może zobaczyć proponowany efekt, omówić swoje oczekiwania i zgłosić uwagi. DSD wspiera planowanie leczenia protetycznego, implantologicznego, ortodontycznego oraz zabiegów z zakresu stomatologii estetycznej.
Dokumentacja pokazuje zęby podczas uśmiechu i mówienia
Pierwszy etap obejmuje rozmowę z pacjentem oraz zebranie dokumentacji. Lekarz pyta o oczekiwania, dotychczasowe leczenie i cechy uśmiechu, które pacjent chciałby zmienić. Następnie wykonuje zdjęcia twarzy i jamy ustnej, krótkie nagrania oraz skan wewnątrzustny. W wybranych przypadkach potrzebuje też zdjęć rentgenowskich lub tomografii.
Fotografie pokazują ułożenie zębów względem warg i twarzy. Film pozwala ocenić uśmiech w ruchu, mimikę i sposób mówienia. Skan tworzy trójwymiarowy model uzębienia, na którym lekarz analizuje kształt zębów, ich ustawienie oraz wzajemne kontakty. Dzięki połączeniu tych danych projekt nie ogranicza się do nieruchomego zdjęcia. Uwzględnia także sposób, w jaki uśmiech zmienia się podczas rozmowy i wyrażania emocji.
Projekt uwzględnia proporcje twarzy, zębów i dziąseł
Podczas cyfrowego projektowania uśmiechu lekarz analizuje między innymi linię uśmiechu, przebieg brzegów siecznych, szerokość i długość zębów, symetrię, poziom dziąseł oraz ilość widocznego uzębienia. Projekt powinien pasować do rysów twarzy, układu warg i naturalnej mimiki. Nie polega więc na zastosowaniu jednego szablonu dla każdej osoby.
Program pozwala zmieniać kształt, wielkość i położenie przyszłych zębów. Lekarz może porównać kilka wariantów, a pacjent wskazać, który wygląd najlepiej odpowiada jego oczekiwaniom. Wizualizacja nie zastępuje jednak badania stomatologicznego. Trzeba ocenić stan szkliwa, dziąseł, kości, stawów skroniowo-żuchwowych i zgryzu. Estetyczny plan powinien również wspierać prawidłowe gryzienie, wymowę i komfort podczas codziennego funkcjonowania.
Wax-up i mock-up pozwalają sprawdzić projekt
Po zaakceptowaniu wizualizacji zespół może przygotować cyfrowy lub fizyczny wax-up, czyli model planowanego kształtu zębów. Na jego podstawie powstaje mock-up. To próbna odbudowa, którą lekarz nakłada na zęby bez wykonywania docelowych koron lub licówek.
Pacjent ogląda uśmiech w lustrze, mówi, uśmiecha się i ocenia, czy długość oraz proporcje zębów mu odpowiadają. Lekarz sprawdza wymowę, podparcie warg i kontakty zgryzowe. Na tym etapie można wprowadzić poprawki bez ingerowania w ostateczne uzupełnienia. Mock-up pomaga też lepiej zrozumieć skalę planowanej zmiany, ponieważ pokazuje ją bezpośrednio w jamie ustnej, a nie wyłącznie na ekranie.
DSD pomaga zaplanować kolejność leczenia
Cyfrowy projekt nie stanowi osobnego zabiegu, który sam zmienia wygląd zębów. Wyznacza cel i pomaga dobrać drogę do jego osiągnięcia. U jednej osoby wystarczy wybielanie i licówki. Inna może potrzebować wcześniejszego leczenia dziąseł, korekty zgryzu, implantów albo odbudowy startych zębów.
Gdy leczenie prowadzi kilku specjalistów, wspólny projekt ułatwia im ustalenie kolejności zabiegów oraz przekazanie dokładnych informacji do laboratorium protetycznego. Pacjent może wcześniej poznać zakres terapii, jej etapy i orientacyjny rezultat. Takie przygotowanie ułatwia również omówienie przewidywanego czasu terapii, liczby wizyt oraz zakresu prac protetycznych przed rozpoczęciem zabiegów. Ostateczny plan zależy jednak od warunków anatomicznych, stanu tkanek oraz reakcji organizmu na leczenie.
